Tamrin Nuqaba’ Kebangsaan ABIM yang diadakan baru-baru ini di Institut Latihan Islam Malaysia (ILIM) telah menatijahkan satu gerakan kesedaran yang amat serius, betapa usrah perlu dibawa dan diletakkan ke ‘center stage’ semula atau menjadi awlawiyat di dalam gerakan, jika kita mahu ABIM terus wujud dan relevan buat umat pada hari ini. Program ini telah menyaksikan pelbagai pelan pemerkasaan usrah di semua peringkat telah dirancang, merangkumi usaha menghidupkan usrah-usrah unit yang telah lama ‘mati’, meneroka peluang usrah-usrah baru, mengkreatifkan pendekatan usrah dan mendalami akan keberkesanan silibus usrah ABIM. Apa pun yang dirancang, tumpuan dan fokus yang harus dihalakan kepada semua pimpinan, para nuqaba’ bahawa pada hari ini adalah; Ayuh! Mari kita mula bercakap tentang usrah, komited pada usrah, menghargai usrah dan sedar impak yang boleh usrah bawakan pada umat seluruhnya.

Usrah, yang selama ini sinonim dengan majlis ilmu, majlis ukhuwwah dan majlis pertemuan berkala di kalangan penggerak ABIM wajar diangkat maknanya ke aras yang lebih tinggi. Kegagalan melihat impak dan gagasan yang boleh ‘dilancarkan’ menerusi usrah, bakal menjadikan usrah itu hambar, satu hala, terlalu longgar dan apa yang lebih teruk, tempias dari fenomena ini akan melembabkan gerakan kita secara total. Kejadian ‘kematian’ daerah-daerah ABIM yang acapkali kita dengar di seluruh tanahair tidak dapat dinafikan berpunca daripada tiadanya usrah yang menjadi lambang kewujudan ABIM.